Opgelost: burenruzie

“Ze hadden het achteraf helemaal niet zo naar bedoeld”

Een goede verstandhouding met de buren is belangrijk voor een fijn thuis. Het spreekwoord luidt niet voor niets: ‘beter een goede buur, dan een verre vriend.’ Toch komt burenruzie helaas regelmatig voor. Een goed gesprek doet vaak wonderen. Kom je er samen (alsnog) niet uit? Sinds 2016 werken wij samen met Buurtbemiddeling Hoeksche Waard. Deze onafhankelijke partij helpt bij het oplossen van onderlinge conflicten. Inmiddels zijn een groot aantal zaken met succes bemiddeld. Zo ook het conflict tussen Janny en haar buren. Zij deelt haar verhaal en vertelt hoe Buurtbemiddeling haar heeft geholpen.  

‘Die goeie ouwe tijd’

Ik woon al 55 jaar hier in dit straatje. Een heel fijn buurtje. Als de mannen naar het werk waren dronken wij, de dames uit de staat, altijd met elkaar koffie en ook met de mannen erbij werd er van alles georganiseerd. Helaas zijn er al wel wat mensen verhuisd en mijn man is tien jaar geleden overleden. Toen had ik nog wel veel steun aan de buurtjes van nummer 10. Maar die zijn nu ook weg.

Nieuwe buren

Sinds begin dit jaar woont er een jong stel. Ik zag ze zelden, maar hoorde ze wel vaak. In de weekenden gaven ze vaak feestjes. Het was een komen en gaan van auto’s in de straat. En altijd weer toeteren als ze midden in de nacht naar huis gingen. Ik schrok dan altijd wakker en lag vervolgens uren wakker. En dat telkens weer. Op een gegeven moment heb ik buren gevraagd of ze aan hun visite wilden vragen of ze niet meer wilden toeteren. Kort daarop, na weer een nachtelijk feestje, hoorde ik de buurvrouw tegen haar gasten zeggen dat ze stil moesten zijn, omdat ‘dat ouwe wijf anders weer zou gaan klagen’. Dat deed me pijn. Een beetje respect mag toch wel op mijn leeftijd? Ik durfde in ieder geval niks meer te zeggen. Ook niet toen ze even later een jonge hond kregen die uren achter elkaar blafte. Ik was op van de zenuwen en wist niet meer wat ik moest doen. Uiteindelijk ben ik in contact gekomen met Buurtbemiddeling.

Een goed gesprek

Ik heb mijn verhaal gedeeld met de vrijwilliger van Buurtbemiddeling en hij is ook gaan praten met de buren. Zónder ook maar enig oordeel te vellen of te zeggen wat ze anders moesten doen. Uiteindelijk zijn we bij elkaar gekomen. Met de buurtbemiddelaar erbij durfde ik wel mijn verhaal te doen. De persoon is onpartijdig, maar ik voelde me in zijn bijzijn wel gesteund om mijn verhaal te doen. Ik heb uitgelegd hoe ellendig ik met voel en dat ik mijn oude buurtje ontzettend mis en graag – net als vroeger – goed contact wil met mijn buren.

Opgelucht

De buren vertelden dat zij eigenlijk gewoon heel druk zijn, maar zeker niet naar wilden doen. Ze hebben ook hun excuses aangeboden voor die opmerking van toen. Dat was wel fijn. Ik heb verteld dat ik zelfs geniet als ik zie hoeveel plezier zij hebben met hun feestjes, maar dat ik ook wel graag slapen wil. Dat begrepen zij ook wel. Daar houden ze vanaf nu rekening mee. En de hond is nu nog erg jong. Als hij wat ouder is, gaat hij minder blaffen hoorde ik. Het is wel een schattig beestje trouwens hoor.

Sindsdien groeten we elkaar. Het natuurlijk nog niet zoals vroeger, dat kan ook niet, maar ik voel me weer een stuk fijner in mijn buurtje. De buurvrouw bracht me zelfs een bloemetje als excuus voor de overlast. En ach, dan is wat meer levendigheid in de straat ook wel leuk. Ik ben tenslotte ook jong geweest.

Wij werken aan een fijn (t)huis voor iedereen in een prettige woonomgeving. Goed contact met de buren en de wijk kan daaraan bijdragen.